1

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ سَأَلَ سَآئِلٌۢ بِعَذَابٍۢ وَاقِعٍۢ

"seele sâilüm bi`aẕâbiv vâḳi`."

Birisi, yüksek derecelere sahip olan Allah katından, inkarcılara gelecek ve savunulması imkansız olacak azabı soruyor.

2

لِّلْكَٰفِرِينَ لَيْسَ لَهُۥ دَافِعٌۭ

"lilkâfirîne leyse lehû dâfi`."

Birisi, yüksek derecelere sahip olan Allah katından, inkarcılara gelecek ve savunulması imkansız olacak azabı soruyor.

3

مِّنَ ٱللَّهِ ذِى ٱلْمَعَارِجِ

"mine-llâhi ẕi-lme`âric."

Birisi, yüksek derecelere sahip olan Allah katından, inkarcılara gelecek ve savunulması imkansız olacak azabı soruyor.

4

تَعْرُجُ ٱلْمَلَٰٓئِكَةُ وَٱلرُّوحُ إِلَيْهِ فِى يَوْمٍۢ كَانَ مِقْدَارُهُۥ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍۢ

"ta`rucü-lmelâiketü verrûḥu ileyhi fî yevmin kâne miḳdâruhû ḫamsîne elfe seneh."

Melekler ve Cebrail o derecelere, miktarı elli bin yıl olan bir günde yükselirler.

5

فَٱصْبِرْ صَبْرًۭا جَمِيلًا

"faṣbir ṣabran cemîlâ."

Güzel güzel sabret;

6

إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُۥ بَعِيدًۭا

"innehüm yeravnehû be`îdâ."

Doğrusu inkarcılar azabı uzak görüyorlar.

7

وَنَرَىٰهُ قَرِيبًۭا

"venerâhü ḳarîbâ."

Ama biz onu yakın görmekteyiz.

8

يَوْمَ تَكُونُ ٱلسَّمَآءُ كَٱلْمُهْلِ

"yevme tekûnü-ssemâü kelmühl."

Gök, o gün, erimiş maden gibi olur.

9

وَتَكُونُ ٱلْجِبَالُ كَٱلْعِهْنِ

"vetekûnü-lcibâlü kel`ihn."

Dağlar da atılmış pamuğa döner.

10

وَلَا يَسْـَٔلُ حَمِيمٌ حَمِيمًۭا

"velâ yes'elü ḥamîmün ḥamîmâ."

Hiç bir dost diğer bir dostunu sormaz.

11

يُبَصَّرُونَهُمْ ۚ يَوَدُّ ٱلْمُجْرِمُ لَوْ يَفْتَدِى مِنْ عَذَابِ يَوْمِئِذٍۭ بِبَنِيهِ

"yübeṣṣarûnehüm. yeveddü-lmücrimü lev yeftedî min `aẕâbi yevmiiẕim bibenîh."

Onlar birbirlerine yalnız gösterilirler. Suçlu kimse o günün azabından kurtulmak için oğullarını, ailesini, kardeşini, kendisini barındırmış olan sülalesini ve yeryüzünde bulunan herkesi feda etmek ve böylece kendisini kurtarmak ister.

12

وَصَٰحِبَتِهِۦ وَأَخِيهِ

"veṣâḥibetihî veeḫîh."

Onlar birbirlerine yalnız gösterilirler. Suçlu kimse o günün azabından kurtulmak için oğullarını, ailesini, kardeşini, kendisini barındırmış olan sülalesini ve yeryüzünde bulunan herkesi feda etmek ve böylece kendisini kurtarmak ister.

13

وَفَصِيلَتِهِ ٱلَّتِى تُـْٔوِيهِ

"vefeṣîletihi-lletî tü'vîh."

Onlar birbirlerine yalnız gösterilirler. Suçlu kimse o günün azabından kurtulmak için oğullarını, ailesini, kardeşini, kendisini barındırmış olan sülalesini ve yeryüzünde bulunan herkesi feda etmek ve böylece kendisini kurtarmak ister.

14

وَمَن فِى ٱلْأَرْضِ جَمِيعًۭا ثُمَّ يُنجِيهِ

"vemen fi-l'arḍi cemî`an ŝümme yüncîh."

Onlar birbirlerine yalnız gösterilirler. Suçlu kimse o günün azabından kurtulmak için oğullarını, ailesini, kardeşini, kendisini barındırmış olan sülalesini ve yeryüzünde bulunan herkesi feda etmek ve böylece kendisini kurtarmak ister.

15

كَلَّآ ۖ إِنَّهَا لَظَىٰ

"kellâ. innehâ leżâ."

Hayır, olmaz... Orada sırtını çevirip yüzgeri edeni, malını toplayıp kimseye hakkını vermeden saklayanı çağıran, deriyi soyup kavuran, alevli ateş vardır.

16

نَزَّاعَةًۭ لِّلشَّوَىٰ

"nezzâ`atel lişşevâ."

Hayır, olmaz... Orada sırtını çevirip yüzgeri edeni, malını toplayıp kimseye hakkını vermeden saklayanı çağıran, deriyi soyup kavuran, alevli ateş vardır.

17

تَدْعُوا۟ مَنْ أَدْبَرَ وَتَوَلَّىٰ

"ted`û men edbera vetevellâ."

Hayır, olmaz... Orada sırtını çevirip yüzgeri edeni, malını toplayıp kimseye hakkını vermeden saklayanı çağıran, deriyi soyup kavuran, alevli ateş vardır.

18

وَجَمَعَ فَأَوْعَىٰٓ

"veceme`a feev`â."

Hayır, olmaz... Orada sırtını çevirip yüzgeri edeni, malını toplayıp kimseye hakkını vermeden saklayanı çağıran, deriyi soyup kavuran, alevli ateş vardır.

19

۞ إِنَّ ٱلْإِنسَٰنَ خُلِقَ هَلُوعًا

"inne-l'insâne ḫuliḳa helû`â."

İnsan gerçekten pek huysuz yaratılmıştır:

20

إِذَا مَسَّهُ ٱلشَّرُّ جَزُوعًۭا

"iẕâ messehü-şşerru cezû`â."

Başına bir fenalık gelince feryat eder,

21

وَإِذَا مَسَّهُ ٱلْخَيْرُ مَنُوعًا

"veiẕâ messehü-lḫayru menû`â."

Bir iyiliğe uğrarsa onu herkesten meneder;

22

إِلَّا ٱلْمُصَلِّينَ

"ille-lmüṣallîn."